Złote Królestwo – podręcznik


Złote Królestwo – podręcznik
Wstęp
Motywem przewodnim napisania tego podręcznika jest chęć przekazania całej mojej wiedzy, jaką posiadam na temat Złotego Szczytu, jego początków, historii rozwoju, etapów powstawania Złotego Królestwa, oraz wszystkich zdarzeń, jakie miały wpływ na życie gór na wschodzie wyspy Oorc. Skierowany jest on do wszystkich chcących pogłębić wiedzę o swoim królestwie oraz poznać dzieje przodków. Ma on również za zadanie, wykształcić oraz umocnić poczucie wspólnoty poddanych królestwa. Uświadomić im, że wspólna historia łączy dzisiaj nas wszystkich w jedną wielką całość, w jeden wielki naród.

Rozdział pierwszy – Początek
Miasto zostało założone dnia 2818, przez sześcioro śmiałków. Przewodziła nimi Juha (2506-3294) pomysłodawczyni założenia miasta, jego pierwsza zarządczyni, a później królowa (3252). Razem z nią z Vlotryan przypłynęli: Bertras „Niedźwiedź” (2645-3436), obdarzony ogromną siłą mężczyzna, pierwszy kapitan gwardii, regent tronu (3294); Havri (2576-?) , wynalazca; Venecja (?-29??), kobieta obdarzona ogromną urodą. Z Cechowic pochodził Corvo (2767-3094), narzeczony Venecji, twórca herbu Złotego Szczytu. Ostatnim z założycieli był Tod Bob (2806-3???) z Talas. W dawnym rejestrze mieszkańców funkcjonował jako jeden z osadników, lecz fakt przybycia wraz z założycielami, i praca od początku przy tworzeniu miasta, zalicza go do ich zaszczytnego grona. Początkowo najważniejsze było postawienie budynków, maszyn, uruchomienie produkcji, oraz wydobycia. Założyciele dysponowali ogromnymi zapasami wszelkich surowców, gromadzonymi latami, głównie przez Juhę. W tym okresie powstała Twierdza, Warsztat, Magazyn. Między Złotym Szczytem, a Talas kursowały riksze, przewożące ciągle materiały ze statku, do miejskiego magazynu. Najprawdopodobniej podczas jednej z takich wypraw została w Talas zwerbowana Zdzisława Jopek „Zdziśka” (2936-3???) wieloletnia zarządczyni warsztatu. Od początku duży nacisk był położona na poprawę jakości dróg między Złotym Szczytem na Talas. Tutaj też warto wspomnieć, że ustosunkowania Talas, do Złotego Szczytu, również od początku było jasne. Można to określić jako wymuszoną znajomość. Valigar, zarządzający Talas przed Julią, jak podają dokumenty, uważał Złoty Szczyt za kolonie Talas. Podstawą do tego, było dla niego postawienie kamiennego znaku, gdy jeszcze jedynymi mieszkańcami Złotego Szczytu było kozice. Polityka Juhy była w tej kwestii niezmienna. Złoty Szczyt był niezależną od Talas osadą, która po latach przerosła Talas kilkukrotnie, stając się największym miastem wyspy. Jednak przez cały ten czas, nawet pomimo zmiany zarządcy w Talas, kwestia postrzegania Złotego Szczytu nie uległa zmianie. Mały, prowincjonalny port nadal patrzy na metropolie, jako na swoją kolonię.

Rozdział drugi – Królestwo Złotego Szczytu
Po latach miasto bardzo się rozrosło. Około dnia 3240 populacja wynosiła trzydzieści pięć osób. Z założycieli żyła już tylko Juha, Bertras, oraz Tod. Miejscowy przemysł usamodzielnił miasto. Wszystkie niezbędne narzędzia, części były produkowane na miejscu. Za wydobywane złoto, z odległych krain zaczęły napływać wszelkie surowce. W dowód uznania, mieszkańcy w tajemnicy przygotowali koronacje Juhy na królową. Dowiedziała się ona o tym tuż przed samym faktem i dnia 3252 została koronowana na królową królestwa Złotego Szczytu. Na uroczystość przybyli zaproszeni goście z Oorc. Natomiast bardzo rzucał się w oczy brak zaproszonych gości z Talas, oraz ze Szmaragdowych Gór. W niecały rok po koronacji Juha zachorowała. Choroba trwała długo, jej objawy tylko się nasilały. Nie pomagały żadne lekarstwa, ani zioła, stan był coraz gorszy. Śmierć przyszła w dniu 3294. Zgodnie z testamentem władza nad Złotym Szczytem przypadła na kapitana Bertrasa, oraz na Sabinę Fimbrethil (3053-∞). Objęli oni funkcje regentów królestwa Złotego Szczytu. Za ich podwójnych rządów udało się połączyć radiowo ze wszystkimi większymi miastami na siedmiu wyspach, dzięki postawieniu przekaźników na Aldurei. Zostały też postawione przekaźniki na wyspie Oorc, umożliwiające kontakt, z odciętym do tej pory od radiostacji środkiem wyspy. Nastąpiło spisanie i kodyfikacja prawa, określenie ustroju królestwa. W praktyce Złoty Szczyt posiadał jednego regenta, ponieważ Bertras bardzo dużo spał. Przesypiał całe lata. Zmarł dnia 3436.

Rozdział trzeci – Złote Królestwo i czasy współczesne
Sabina Fimbrethil przeprowadziła reformę wewnętrzną królestwa. Została zreorganizowana gwardia, na czele której staną generał, baron Livio Gianluigi Baristello. Wprowadzono częściowy wolny rynek, zabraniając jedynie wydobywania surowców. Te nadal pozostały własnością królestwa. Do obiegu weszła moneta, która stała się obowiązującą walutą w mieście. Od tej pory każdy pracownik dostaje wynagrodzenie za swoją pracę. W jedenastą rocznicę koronacji Juhy, po ośmiu latach, jakie minęły od jej śmierci, Sabina Fimbrethil została koronowana na królową królestwa Złotego Szczytu. Rozpoczął się kolejny etap rozwoju królestwa, budowa Złotego Królestwa. Ulepszono drogi wychodzące ze Złotego Szczytu, które miały umożliwić bezproblemowy kontakt z prowincjami. Rozpoczęto również kolonizowanie Diamentowego Cypla. Wywołało to gwałtowną reakcje Talas, które w odwecie zamknęło swój port dla Złotego Królestwa, oraz zatrzymało w nim jego statki. Odpowiedzią było zakazanie wjazdu mieszkańcom Talas na tereny królestwa, oraz przeniesienie swojego portu na Wybrzeże Słoni. Oficjalnie Złote Królestwo zostało powołane reformą prawa, jaka miała miejsce w dniu 3546. Reforma miała na celu przystosowanie prawa jednego miasta, do funkcjonowania na większym obszarze.